Hayateem Complete Hausa Novel by Mamuhgee

An kewaye shi da ruwa masu haɗari, kuma wasu ƙarfi da babu talaka da zai iya karya su na kare shi. Mutanen Anjom Ghaz na rayuwa cikin jituwa ta musamman. Arziki na gudana a ƙasar. Tsoro bai wanzu ba. Kowane rai na da muhimmanci. Kowane mutum na da daraja. A ƙarƙashin mulkin Ghaz Ali, shugaba mai ƙarfi da azama mara girgiza, masarautar na bunƙasa cikin haɗin kai da alfahari.

Amma salama, ko da ta kai matuƙar kyau, ba ta dawwama.

A bayan ruwan, a bayan daji, wani abu tsoho kuma mara tausayi na matsowa kusa. KUSRA. Masu farautar mutane. Masu rushe dauloli. Masu cinikin rayukan ɗan adam. Inda suka taka, bege na mutuwa. Inda suka iso, iyalai na watsewa, kuma al’ummomi gaba ɗaya na ɓacewa cikin sarƙoƙi da duhu.

Ba sa cin nasara kawai. Suna goge komai ne.

Lokacin da aka fara gano gawarwaki, a jere cikin shiru kamar gargaɗi da aka rubuta da jini, tsoro ya bazu a Anjom Ghaz a karon farko a tarihinta. Rayuka sama da ashirin sun salwanta a dare guda. Babu yaƙi. Babu tsayayya. Sai mutuwa kawai. Shiru. Nan take. Mara jin ƙai.

An gano su.

Ghaz Ali ya ji hakan tun kafin kowa. Guguwar. Ƙarshe. Wani ƙaddara mafi muni fiye da mutuwa. A gare shi, rasa ‘ya’yansa abin baƙin ciki ne, amma ganin an ja su cikin sarƙoƙi, sun zama bayi a ƙasashen waje, abu ne da ba zai iya jurewa ba. Ko da daƙiƙa guda.

Don haka ya yanke shawara da za ta karya zukata.

Mutuwa kafin kamawa.

A duk faɗin masarautar, irin wannan ƙuduri ya bazu. Iyaye mata sun zaɓi shiru maimakon ihu. Jarumai sun kaifafa takubba da watakila ba za su rayu su yi amfani da su ba. Har ma da mafi raunana sun shirya fuskantar ƙarshe da ba za su iya tserewa ba. Domin Kusra ba sa barin masu tsira. Sai inuwa kawai na waɗanda suka taɓa rayuwa.

A tsakiyar komai akwai ‘ya’yansa.

Ayanah, magajiya mai jarumtaka, wadda nauyin soyayya ya yi mata yawa. Nurat, mai ƙarfi da rashin sassauci. Zuhrah, mai laushi amma mai aminci. Da Abaas, ɗa mai rauni, mai tausayi fiye da yadda duniya za ta iya ɗauka.

Ba su shirya abin da ke zuwa ba.

Yayin da maƙiyin da ba a gani ke ƙara matsowa, kowane numfashi ya zama kamar ƙirga lokaci. Kowane lokaci na rawar jiki da tsoro. Dajin da ya taɓa kare su yanzu ya zama kamar tarko. Ruwan da ya tsare su yanzu na rada musu bala’i.

Kuma idan hari na gaskiya ya fara, ba zai zama yaƙi ba.

Zai zama kisan kiyashi.

A cikin wannan labari mai firgitarwa na tsoro, sadaukarwa, da jarumtar da ba ta da ƙarfi, ana gwada soyayya da firgici, kuma bege na zubar da jini ƙarƙashin nauyin ƙaddara. Hawaye za su zuba. Zukata za su karye. Kuma a ƙarshe, rayuwa na iya buƙatar farashin da babu wani rai da ke shirye ya biya.